ערגעץ ווייט
Somewhere Far
Work 3 of 440
Page 11. "Ergets vayt" (Somewhere Far) is one of Leivick's most famous poems, written during his Siberian exile (1912). The poem expresses longing for freedom and the forbidden homeland, using imagery of snow, mountains, and buried treasures. The 'prisoner' is both literal (Leivick was a political prisoner) and metaphorical.
ערגעץ ווייט
ערגעץ ווייט, ערגעץ ווייט
ליגט דאָס לאַנד דאָס פֿאַרבאָטענע,
זילבעריק בלאָען די בערג
נאָך פֿון קײנעם באַטראָטענע:
ערגעץ טיף, ערגעץ טיף
אין דער ערד אײַנגעקנאָטענע,
וואַרטן אוצרות אויף אונדז,
וואַרטן אוצרות פֿאַרשאָטענע.
ערגעץ ווייט, ערגעץ ווייט
ליגט, אַלײן אַ געפֿאַנגענער,
אויף זײַן קאָפּ שטאַרבט די שײַן
פֿון דער זון דער פֿאַרגאַנגענער:
ערגעץ וואָגלט ווער אום
טיף אין שניי אַ פֿאַרשאָטענער,
און געפֿינט ניט קײן וועג
צו דעם לאַנד דעם פֿאַרבאָטענעם.
Ergets vayt
Ergets vayt, ergets vayt
ligt dos land dos farbotene,
zilberik bloen di berg
nokh fun keynem batrotene:
ergets tif, ergets tif
in der erd ayngeknotene,
vartn oysres oyf undz,
vartn oysres farshotene.
Ergets vayt, ergets vayt
ligt, aleyn a gefangener,
oyf zayn kop shtarbt di shayn
fun der zun der fargangener:
ergets voglt ver um
tif in shney a farshotener,
un gefint nit keyn veg
tsu dem land dem farbotenem.
Somewhere Far
Somewhere far, somewhere far
lies the land, the forbidden,
silver-blue gleam the mountains
still by no one trodden:
somewhere deep, somewhere deep
in the earth knotted in,
treasures wait for us,
treasures wait, buried hidden.
Somewhere far, somewhere far
lies, alone a prisoner,
on his head dies the glow
of the sun long vanished:
somewhere wanders someone
deep in snow, covered over,
and finds no path at all
to the land, the forbidden.
Page 11. "Ergets vayt" (Somewhere Far) is one of Leivick's most famous poems, written during his Siberian exile (1912). The poem expresses longing for freedom and the forbidden homeland, using imagery of snow, mountains, and buried treasures. The 'prisoner' is both literal (Leivick was a political prisoner) and metaphorical.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions