אַ ווײַסע בשׂורה וועגן אַ ווײַסן פֿרײַנט,
A white message about a white friend,
Work 347 of 440
Page 405. Conclusion of 'Halber tog': 'a vayse bsure vegn a vaysn fraynt' (white message about a white friend — Hebrew 'besura') — from where and when should remain unknown. New poem 'Ver iz mentsh un ver iz khaye?' (Who Is Man and Who Is Beast? — Hebrew 'chaya'): in outcry for freedom 'her ikh tempn klung fun keyt' (I hear temple-sound of chain). From smooth 'vegn-shpanen iber shpiglen fun asfalt' (road-spans over asphalt mirrors) — how many jumps to 'vildernish fun vald' (forest wilderness)? At midnight threshold — 'a vien un a shoydern fun a fel' (howling and shudder of a pelt) — animal nature. Jumps over pits 'in farhilkhndike klep' (in echoing blows), falls to her steps. At dawn goes to spin 'mitnakht-kholem' (midnight-dream) further 'in a hek' (in a corner). New poem 'Zalbadrit' (Three Together — Slavic 'вместе/salbedrit'): 'Nakht. Levone-step' (Night. Moon-steppe — Hebrew 'levana'). Path of sandy steps. 'Mir geyen... zalbadrit' (we go three together): two female companions, the poet in the middle.
אַ ווײַסע בשׂורה וועגן אַ ווײַסן פֿרײַנט,
פֿון וואַנען? ווען? — זאָל בלײַבן ניט געטראָפֿן:
ס׳וועט האַלבער טאָג זײַן אָט אַזוי ווי הײַנט
און אַלץ, ווי הײַנט, בלענדנדיק און אָפֿן.
ווער איז מענטש און ווער איז חיה?
ווער איז מענטש און ווער איז חיה?
ווער גייט־אויף און ווער פֿאַרגייט? —
אין מײַן אויפֿגעשריי נאָך פֿרײַהייט
הער איך טעמפּן קלונג פֿון קייט.
פֿון די גלאַטע וועגן־שפּאַנען
איבער שפּיגלען פֿון אַספֿאַלט —
וויפֿיל שפּרונגען איז פֿון דאַנען
צו דער ווילדערניש פֿון וואַלד?
אַז איך רוף אין מיטנאַכט־שעהן,
אַז איך צי מיך צו דײַן שוועל —
הערסטו ניט אַמאָל אַ וויען
און אַ שוידערן פֿון אַ פֿעל?
אָט שפּרינג איך איבער גריבער
אין פֿאַרהילכנדיקע קלעפּ,
ביז איך דריי מיטן קאָפּ זיך איבער
און פֿאַל־צו צו דײַנע טרעפּ.
ביז באַגינען. און באַגינען
שטיי איך אויף און גיי אַוועק
מיטנאַכט־חלום ווײַטער שפּינען
ערגעץ ווײַט, ווײַט, אין אַ העק.
זאַלבאַדריט
נאַכט. לבֿנה־סטעפּ.
און אַ וועג פֿון זאַמדיקע טרעפּ:
מיר גייען איבערן וועג זאַלבאַדריט:
צוויי באַגלייטערינס, איך — אין דער מיט.
A vayse bsure vegn a vaysn fraynt,
fun vanen? ven? — zol blaybn nit getrofn:
s'vet halber tog zayn ot azoy vi haynt
un alts, vi haynt, blendndik un ofn.
Ver iz mentsh un ver iz khaye?
Ver iz mentsh un ver iz khaye?
Ver geyt-oyf un ver fargeyt? —
in mayn oyfgeshray nokh frayhayt
her ikh tempn klung fun keyt.
Fun di glate vegn-shpanen
iber shpiglen fun asfalt —
vifl shprungen iz fun danen
tsu der vildernish fun vald?
Az ikh ruf in mitankht-shen,
az ikh tsi mikh tsu dayn shvel —
herstu nit amol a vien
un a shoydern fun a fel?
Ot shpring ikh iber griber
in farhilkhndike klep,
biz ikh drey mitn kop zikh iber
un fal-tsu tsu dayne trep.
Biz baginen. Un baginen
shtey ikh oyf un gey avek
mitnakht-kholem vayter shpinen
ergets vayt, vayt, in a hek.
Zalbadrit
Nakht. Levone-step.
Un a veg fun zamdike trep:
mir geyen ibern veg zalbadrit:
tsvey bagleyterins, ikh — in der mit.
A white message about a white friend,
from where? when? — should remain unknown:
half day will be just like today
and all, like today, blinding and open.
Who Is Man and Who Is Beast?
Who is man and who is beast?
Who rises and who passes? —
in my outcry for freedom
I hear the temple-sound of chain.
From the smooth road-spans
over mirrors of asphalt —
how many jumps is it from here
to the wilderness of forest?
When I call in midnight hours,
when I draw myself to your threshold —
don't you sometimes hear a howling
and a shudder of a pelt?
Now I jump over pits
in echoing blows,
until I turn my head over
and fall to your steps.
Until dawn. And at dawn
I rise and go away
to spin the midnight-dream further
somewhere far, far, in a corner.
Three Together
Night. Moon-steppe.
And a path of sandy steps:
we go over the path three together:
two companions, I — in the middle.
Page 405. Conclusion of 'Halber tog': 'a vayse bsure vegn a vaysn fraynt' (white message about a white friend — Hebrew 'besura') — from where and when should remain unknown. New poem 'Ver iz mentsh un ver iz khaye?' (Who Is Man and Who Is Beast? — Hebrew 'chaya'): in outcry for freedom 'her ikh tempn klung fun keyt' (I hear temple-sound of chain). From smooth 'vegn-shpanen iber shpiglen fun asfalt' (road-spans over asphalt mirrors) — how many jumps to 'vildernish fun vald' (forest wilderness)? At midnight threshold — 'a vien un a shoydern fun a fel' (howling and shudder of a pelt) — animal nature. Jumps over pits 'in farhilkhndike klep' (in echoing blows), falls to her steps. At dawn goes to spin 'mitnakht-kholem' (midnight-dream) further 'in a hek' (in a corner). New poem 'Zalbadrit' (Three Together — Slavic 'вместе/salbedrit'): 'Nakht. Levone-step' (Night. Moon-steppe — Hebrew 'levana'). Path of sandy steps. 'Mir geyen... zalbadrit' (we go three together): two female companions, the poet in the middle.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions