פֿאַראויס, ווי אַ פֿאָן — טויט־געפֿאָר,
Ahead, like a flag — death-danger,
Work 348 of 440
Page 406. Continuation of 'Zalbadrit' (Three Together): 'Faroys, vi a fon — toyt-gefor' (ahead, like a flag — death-danger), sides are 'treyst un fargebiker tser' (comfort and forgiving sorrow), middle is 'farekshnte mut' (stubborn courage). Falls to two companions, each word pulls to earth with knees. Moon 'krikht' (crawls), falls 'vi a klingl fun a meser' (like a knife-blade). Not battle — 'nakht fun di likhtikstte nekht' (night of brightest nights). Bids companions return; 'vos bashert kumt on' (what's destined comes). Earth lies 'vi a mizbeakh' (like an altar — Hebrew); his place and 'nit derzogt vort' (unsaid word) are clear. New poem 'Azoy fil nes' (So Much Miracle — Hebrew 'nes'): tiredness on her brows, muteness on her mouth, two 'ovnt-feygl' (evening-birds) — their names — over earth. 'Levone-likht' (moon-light — Hebrew) drips with 'groyl' (horror). He comes from far to go further, to recognize himself to become 'fremd' (stranger). A rider races with 'a guf in a vaysn hemd' (body in white shirt). Dream vanishes. 'Di vor hot mikh mit tsufl guf farbundn' (truth bound me with too much body) — hour comes 'vos leyzt mikh oyf' (that dissolves me).
פֿאַראויס, ווי אַ פֿאָן — טויט־געפֿאָר,
בײַ די זײַטן — טרייסט און פֿאַרגיביקער צער,
אינמיטן — פֿאַרעקשנטער מוט
אין אויפֿשטײַג פֿון לעצטער מינוט.
איך פֿאַל־צו צו די באַגלייטערינס די צוויי,
איך זעגן זיך, איך רייד צו זיי,
יעדעס וואָרט גיט צו דער ערד זיך אַ צי,
און צוזאַמען מיטן וואָרט — מײַנע קני.
קאַלט די ערד און הייס דאָס געזיכט,
און אויבן די לבֿנה קריכט — קריכט,
גיט אַ פֿאַל מיטאַמאָל איבערן קאָפּ,
ווי אַ קלינגל פֿון אַ מעסער מיטן שאַרף אַראָפּ.
איז דאָס ניט קיין געשלעג און ניט קיין געפֿעכט,
עס איז נאַכט פֿון די ליכטיקסטע נעכט:
געטרײַע באַגלייטערינס מײַנע איר,
קערט זיך אום צו אײַער שטוביקער טיר.
וואָס באַשערט קומט אָן — ווײַל באַשערט,
ווי אַ מזבח ליגט אויסגעשפּרייט די ערד,
מיר איז קלאָר אויפֿן מזבח מײַן אָרט,
און נאָך קלאָרער — מײַן ניט דערזאָגט וואָרט.
אַזוי פֿיל נס
אַזוי פֿיל מידקייט אויף די האָר פֿון דײַנע ברעמען,
אַזוי פֿיל שטומקייט אויפֿן שלאָס פֿון דײַן מויל,
איבער דער ערד צוויי אָוונט־פֿייגל — אונדזערע נעמען,
און לבֿנה־ליכט וואָס טריפֿט מיט גרויל.
איך קום פֿון ווײַט — כּדי אַוועקצוגיין נאָך ווײַטער,
איך קום דערקענען זיך — כּדי צו ווערן פֿרעמד:
איך הער דאָס קלאַפּן פֿון קאָפּיטעס, ס׳יאָגט אַ רײַטער,
אין זײַנע הענט אַ גוף אין אַ ווײַסן העמד.
אַ חלום אין דער נאַכט אַזאַ, און אָט — פֿאַרשוואונדן,
ס׳איז גוט אַזוי אין חלום זען דײַן גוף:
די וואָר האָט מיך מיט צופֿיל גוף פֿאַרבונדן,
קומט איצטער אָן די שעה וואָס לייזט מיך אויף.
Faroys, vi a fon — toyt-gefor,
bay di zaytn — treyst un fargebiker tser,
inmitn — farekshnte mut
in oyfshtayg fun letster minut.
Ikh fal-tsu tsu di bagleyterins di tsvey,
ikh zegn zikh, ikh reyd tsu zey,
yedes vort git tsu der erd zikh a tsi,
un tsuzamen mitn vort — mayne kni.
Kalt di erd un heys dos gezikht,
un oybn di levone krikht — krikht,
git a fal mitamol ibern kop,
vi a klingl fun a meser mitn sharf arop.
Iz dos nit keyn geshleg un nit keyn gefekht,
es iz nakht fun di likhtikstte nekht:
getraye bagleyterins mayne ir,
kert zikh um tsu ayer shtubiker tir.
Vos bashert kumt on — vayl bashert,
vi a mizbeakh ligt oysgeshtpreyt di erd,
mir iz klor oyfn mizbeakh mayn ort,
un nokh klorer — mayn nit derzogt vort.
Azoy fil nes
Azoy fil midkayt oyf di hor fun dayne bremen,
azoy fil shtumkayt oyfn shlos fun dayn moyl,
iber der erd tsvey ovnt-feygl — undzere nemen,
un levone-likht vos trift mit groyl.
Ikh kum fun vayt — kedey avektsugyn nokh vayter,
ikh kum derkenen zikh — kedey tsu vern fremd:
ikh her dos klapn fun kopites, s'yogt a rayter,
in zayne hent a guf in a vaysn hemd.
A kholem in der nakht aza, un ot — farshvundn,
s'iz gut azoy in kholem zen dayn guf:
di vor hot mikh mit tsufl guf farbundn,
kumt itster on di sho vos leyzt mikh oyf.
Ahead, like a flag — death-danger,
at the sides — comfort and forgiving sorrow,
in the middle — stubborn courage
in the ascent of the last minute.
I fall to the two companions,
I bless myself, I speak to them,
every word pulls to the earth,
and together with the word — my knees.
Cold the earth and hot the face,
and above the moon crawls — crawls,
suddenly falls over the head,
like a blade of a knife with the sharp down.
This is not a battle and not a fight,
it is a night of the brightest nights:
my faithful companions you,
return to your domestic door.
What's destined comes — because destined,
the earth lies spread like an altar,
clear to me on the altar is my place,
and clearer still — my unsaid word.
So Much Miracle
So much tiredness on the hairs of your brows,
so much muteness on the lock of your mouth,
over the earth two evening-birds — our names,
and moon-light that drips with horror.
I come from far — to go away further,
I come to recognize myself — to become a stranger:
I hear the beat of hooves, a rider races,
in his hands a body in a white shirt.
A dream in such a night, and now — vanished,
it's good to see your body so in a dream:
truth has bound me with too much body,
now comes the hour that dissolves me.
Page 406. Continuation of 'Zalbadrit' (Three Together): 'Faroys, vi a fon — toyt-gefor' (ahead, like a flag — death-danger), sides are 'treyst un fargebiker tser' (comfort and forgiving sorrow), middle is 'farekshnte mut' (stubborn courage). Falls to two companions, each word pulls to earth with knees. Moon 'krikht' (crawls), falls 'vi a klingl fun a meser' (like a knife-blade). Not battle — 'nakht fun di likhtikstte nekht' (night of brightest nights). Bids companions return; 'vos bashert kumt on' (what's destined comes). Earth lies 'vi a mizbeakh' (like an altar — Hebrew); his place and 'nit derzogt vort' (unsaid word) are clear. New poem 'Azoy fil nes' (So Much Miracle — Hebrew 'nes'): tiredness on her brows, muteness on her mouth, two 'ovnt-feygl' (evening-birds) — their names — over earth. 'Levone-likht' (moon-light — Hebrew) drips with 'groyl' (horror). He comes from far to go further, to recognize himself to become 'fremd' (stranger). A rider races with 'a guf in a vaysn hemd' (body in white shirt). Dream vanishes. 'Di vor hot mikh mit tsufl guf farbundn' (truth bound me with too much body) — hour comes 'vos leyzt mikh oyf' (that dissolves me).
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions