אַ, אומעט פון דער ערד
Oh, Saddness of The Earth
Poem 71 of 95
אַ, אומעט פון דער ערד
ביסט ווי אַ בלומען טאָפּ
,אַ ליימיק האַרטער
מיט אַ טעמפּן גלאַנץ פון אָפּגעליאַקירטן ליים
אַ געהיימע האַנט האָט אָנגעשאָטן דיך
.מיט שוואַרצער, פעטער, ערד, און פאַרזייט
,אַ שלאַנקער געוויקס האָט זיך באַוויזן
קנאָספּן האָבן אַרויסגעשפּראָצט
און וואונדערלעכע בלומען האָבן זיך געעפנט
.זיי האָבן געבליט, אָפּגעבליט
,פאַרדאַרט שטייט איצט דער שלאַנקער געוויקס
,ניט בליענדיק מער
נאָר טעמפּ און שטאָלץ
,איז נאָך אַלץ דער גלאַנץ פון דיר
!אָ, ליימענער טאָפּ
און עס קלעפּט זיך ניט מער די שוואַרצע ערד
צו דיין האַרטן איך
אַ, אומעט פון דער ערד)
,מיט דעם שלאַנקן געוויקס
(.וואָס דאַרט אין דיר
O, Umet fun der Erd
Bist vi a Blumen Top
A leymik harter,
Mit a tempn Glants fun opgelyakirtn Leym
A geheyme Hant hot ongeshotn dikh
Mit shvartser, feter, Erd, un farzeyt.
A shlanker Geviks hot zikh bavizn,
Knospen hobn aroysgeshprotst
Un vunderlekhe Blumen hobn zikh geefnt
Zey hobn geblit, opgeblit.
Fardart shteyt itst der shlanker Geviks,
Nit bliendik mer,
Nor temp un shtolts
Iz nokh alts der Glants fun dir,
O, leymener Top!
Un es klept zikh nit mer di shvartse Erd
Tsu dayn hartn Ikh
(O, Umet fun der Erd
Mit dem shlankn Geviks,
Vos dart in dir.)
Oh, Sadness of the Earth
You are like a flower pot
a clay-hard one,
with a dull shine of lacquered clay
a secret hand filled you
with black, rich earth, and sown.
a slender plant appeared,
buds sprouted forth
and wonderful flowers opened
they bloomed, withered.
Withered now stands the slender plant,
no longer blooming,
yet dull and proud
still remains your shine,
O, clay pot!
And the black earth no longer clings
to your hard Iwalls
(O, sadness of the earth
with the slender plant,
that's there within you.)
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions