דער ווינטער איז אַ לאַנגער און א בייוער,
The winter is a long one and a cruel one,
Work 411 of 440
Pages 481-482. Continuation of 'Ershter May in Sibir': winter 'khadoshim nayn' (nine months — Hebrew 'chodesh') torments land. Storms like 'harts fun keyser' (emperor's heart). 'Knut' (knout — Russian whip). Beaten in body ('guf') but not in 'gayst' (spirit) or 'mut' (courage). Wait for 'oyfshtand' (uprising), 'nitsokhn' (victory — Hebrew 'nitzachon'). 'Kholem' (dream — Hebrew 'chalom') brings 'friling-bsure' (spring tidings — Hebrew 'bsorah'). Dream 'mekuyem vert' (comes true — Hebrew 'mekuyam'). Call: 'Shteyt oyf ir ale ver vil shklafn' — echo of Internationale. First of May on 'shvel' (threshold). 'Vekndikn dikhter' (waking poet) calls. Chains dance on feet. April's last day — preparing 'royte fonen' (red flags), songs, and oneself. Revolutionary May Day celebration. Conclusion of 'Ershter May in Sibir': body ready for 'shmits un koyln' (whips and bullets). 'Royte fon' (red flag) flickers. Call repeated. Guards aim — 'vekhter, tsil!' Weapons fire — 'knol' (shot). Silence. Then 'gebrazg, getuperey fun knopl' (rattling, stamping of boots). Torturer mocks: 'Anu, shteyt oyf' (well, rise up). 'Ru a zise' (sweet rest) — death. Locks swing back. Bodies 'durkhgekoilt mit blay' (pierced with lead). They smile at death. 'Yontuvn biz nakht' (celebrate until night — Hebrew 'yom tov'). Martyrdom poem — prisoners die celebrating May Day. Based on Leivick's own revolutionary past and Siberian exile.
דער ווינטער איז אַ לאַנגער און א בייוער,
חדשים ניין ער פייניקט ס'גאַנצע לאַנד
מיט שטורעמס פינצטערע, ווי ס'האָרץ פון קיסר,
מיט נעכט מיט גרויליקע, ווי רזליונס האַנט.
די קעמפער אין די קאַמערן פּאַרשטיקטעי
פּאַרפייניקטע פון הונגער און פון קנוט --
זיי זיינען נצמר אין גוף געווען באַזיגטעי
נאָר ניט אין גייסט, נאַָר ניט אין לעצטן מוט.
דער מוט פון זיי איז ניט געווען געבראָכןי
זי האָבן שווייגנדיק געוואַרט או זיך געגרייט
אויף טאַג פון אויפשטאַנד --- אויפגאַנג פון נצחוןי
ווען פּאָלק וועט זיי באַפרייען פון דער קייט.
דער גוטער חלום האָט זיין טרייסט געשפונען
אויך איצטער, אין פאַרזונקענקייש פון נאַכטו --
ער הט אויף טייכן און אויף טאַיגעלאַָנד געפונעז
די פרילינגיבשורה און אַהער געבראָכט.
אין פרייד פון אַ באַגינען אַ צעהעלטן
דער חלום פון ביינאַכט מקויבם ווערט :
עס ווערן קלענער און עס פאַלן אַפ די קעלטן;
עס שמעקט מיט פרילינג אויף סיבירער ערד.
-- ,שטייט אויף איר אַלע ווער וול שקלאַפן" -- --
א קול דערטראַגט זיך פון אַ קאַרצער-צעל,
און אַלע שפרינגען-אויף געפלעפט און גאַפן --
דער ערשטער מאִי דאַך שטייט שוין אויף דער שוועל 1
דער ערשטער מאִי -- עס לויכטן"אויף געזיכטער;
געפלעפטע גופן גיבן זיך אַ ריס,
און אויף דעם רוף פון וועקנדיקן דיכטער
צעטאַנצן זיך די קייטן אויף די פיס.
דער טאָג דער לעצטער פון אַפריל פאַרגאַנגעז
(וועט אויך די נאַכט שוין ווי ניט איז פאַרגיין)
אין גרייטן רויטע פזמזנען און געזאַנגען
און מער פון אַלץ --- אין גרייטן זיך אַליין.
דד
158
דאס לייב זאָל זיין געגרייט פּאַר שמיץ און קוילן.
דאָס לייב איז גרייט +--כ'בין ערשטער מאִי! איך רוף!
געזאַנג, געשפרונג דורך פייערן און גרוילן
די רויטע פּאָן אין שויבן פלאַקערט אויף.
-- ,שטייט אויף איר אַלע ווער ווי שקלאַפן " --
געפאֶך. | געפלאַטער. פויסטן -- -- וועכטער, ציל!
עס שפרינגען-אויף די צינגלעך פון די וואַפן.
אַ קנאָל. | אַ צווייטס. אַ דריטס. -- און ווידער שטיל.
דערנאַך --- געבראַזג, געטופעריי פון קנאָפל,
און שפצפט פון פייניקער אין קנוטדגעפאַך :
-- ,,אָנו, שטייט אויף, אור אַלע שקלאַפן" -7 --
דערנאַך -- אַ רו אַ זיסע . . . און דערנאַך -7 --
אויף אַלע טירן וויגן זיך צוריק די שלעסער.
די גופן ליגן דורכגעקוילט מיט בליע
און שמייכל*ען צו דער רו, וואָס וואַקסט אַלץ גרעסער,
און יוםדטובן ביז נאַכט דעם ערשטן מאי,
Der vinter iz a langer un a bayzer,
khadoshim nayn er faynikt s'gantse land
mit shturems finstere, vi s'harts fun keyser,
mit nekht mit groylike, vi relyuns hant.
Di kemfer in di kamern farshtiktey
farfaynikte fun hunger un fun knut —
zey zaynen nor in guf geven bazigtey
nor nit in gayst, nor nit in letstn mut.
Der mut fun zey iz nit geven gebrokhn,
zey hobn shvaygndik gevart un zikh greyt
oyf tog fun oyfshtand — oyfgang fun nitsokhn,
ven folk vet zey bafrayen fun der keyt.
Der guter kholem hot zayn treyst geshpunen
oykh itster, in farzonkenkayt fun nakht —
er hot oyf taykhn un oyf tayge-land gefunen
di friling-bsure un aher gebrakht.
In freyd fun a baginen a tseheln
der kholem fun baynakht mekuyem vert:
es vern klener un es faln op di keltn;
es shmekt mit friling oyf Sibirer erd.
— „Shteyt oyf ir ale ver vil shklafn
Dos layb zol zayn greyt far shmits un koyln,
dos layb iz greyt — kh'bin ershter May! ikh ruf!
gezang, geshprung durkh fayern un groyln
di royte fon in shoybn flakert oyf.
— „Shteyt oyf ir ale ver vil shklafn
The winter is a long one and a cruel one,
nine months it torments the whole land
with storms dark, like the heart of the emperor,
with nights gruesome, like rebellion's hand.
The fighters in the cells suffocated,
tortured from hunger and from knout —
they were only in body defeated,
but not in spirit, not in final courage.
Their courage was not broken,
they waited silently and prepared
for day of uprising — rising of victory,
when people will free them from the chain.
The good dream has spun its comfort
also now, in sunkennness of night —
it found on rivers and on taiga-land
the spring-tidings and brought them here.
In joy of a brightening beginning
the dream of night comes true:
the colds grow smaller and fall away;
it smells of spring on Siberian earth.
— "Rise up all of you who want to be slaves" —
a voice carries from a prison-cell,
and all jump up stunned and gaping —
the First of May stands already on the threshold!
The First of May — faces light up;
stunned bodies give themselves a tear,
and at the call of the waking poet
the chains on the feet begin to dance.
The last day of April has passed
(the night too will somehow pass)
in preparing red flags and songs
and more than all — in preparing oneself.
The body shall be ready for whips and bullets,
the body is ready — I am First of May! I call!
song, jumping through fires and horrors
the red flag in the windows flickers up.
— "Rise up all of you who want to be slaves" —
flapping, fluttering, fists — — guard, aim!
the little tongues of the weapons spring up.
a shot, a second, a third. — and again still.
Then — rattling, stamping of boots,
and mockery from torturer in knout-flapping:
— "Well, rise up, all you slaves" —
then — a sweet rest . . . and then — —
On all doors the locks swing back,
the bodies lie pierced through with lead
and smile at the rest, that grows ever greater,
and celebrate until night the first of May.
Pages 481-482. Continuation of 'Ershter May in Sibir': winter 'khadoshim nayn' (nine months — Hebrew 'chodesh') torments land. Storms like 'harts fun keyser' (emperor's heart). 'Knut' (knout — Russian whip). Beaten in body ('guf') but not in 'gayst' (spirit) or 'mut' (courage). Wait for 'oyfshtand' (uprising), 'nitsokhn' (victory — Hebrew 'nitzachon'). 'Kholem' (dream — Hebrew 'chalom') brings 'friling-bsure' (spring tidings — Hebrew 'bsorah'). Dream 'mekuyem vert' (comes true — Hebrew 'mekuyam'). Call: 'Shteyt oyf ir ale ver vil shklafn' — echo of Internationale. First of May on 'shvel' (threshold). 'Vekndikn dikhter' (waking poet) calls. Chains dance on feet. April's last day — preparing 'royte fonen' (red flags), songs, and oneself. Revolutionary May Day celebration. Conclusion of 'Ershter May in Sibir': body ready for 'shmits un koyln' (whips and bullets). 'Royte fon' (red flag) flickers. Call repeated. Guards aim — 'vekhter, tsil!' Weapons fire — 'knol' (shot). Silence. Then 'gebrazg, getuperey fun knopl' (rattling, stamping of boots). Torturer mocks: 'Anu, shteyt oyf' (well, rise up). 'Ru a zise' (sweet rest) — death. Locks swing back. Bodies 'durkhgekoilt mit blay' (pierced with lead). They smile at death. 'Yontuvn biz nakht' (celebrate until night — Hebrew 'yom tov'). Martyrdom poem — prisoners die celebrating May Day. Based on Leivick's own revolutionary past and Siberian exile.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions