דער בײזער טאַטע
The Angry Father
Work 6 of 440
Page 14. "Der beyzer tate" (The Angry Father) is a powerful autobiographical poem depicting childhood abuse and fear. The father's brooding silence and violence, the child's terror in the dark, and the desperate failed escape attempt create a haunting portrait of domestic trauma. This reflects Leivick's difficult childhood in Igumen (now Cherven, Belarus).
דער בײזער טאַטע
קינדער טומלען
און דער בײזער טאַטע שלאָגט זײ,
קינדער ווײנען,
קינדער ווערן מיד און שלאָפֿן,
און דער בײזער טאַטע — שלאָפֿט ניט.
אײַנגעבויגן
זיצט בײַם טיש דער בײזער טאַטע.
דורך די שויבן
קריכט דער ווינט און לעשט דאָס לעמפּל,
און דאָס לעמפּל ווערט פֿאַרלאָשן.
איך שלאָף אויך ניט,
איך — דער שטילסטער פֿון די קינדער,
אויף מײַן פּנים
פֿיל איך נאָך דעם טאַטנס פֿינגער,
ווײן איך, שטיל פֿאַר זיך אין קישן.
פּלוצלונג הער איך
אַזאַ טונקלען שווערן אָטעם —
עמעץ פּויזעט,
טאַפּט מיט פֿינגער אין דער פֿינצטער,
וויל איך שרײַען — און איך קען ניט.
טו איך זיך צעפֿילן,
און די צײנער מײַנע קלאַפּן.
און עס העלפֿט ניט —
לאָז איך איבער אַלע קינדער,
שפּרינג אַראָפּ און וויל אַנטלויפֿן.
אין דער פֿינצטער
טרעף איך ניט די טיר און בלאָנדזשע.
ווער געשטרויכלט,
קלאַפּ זיך אָפּ און פֿאַל אַנידער
מיטן קאָפּ אַנטקעגן טאַטן.
אײַנגעבויגן
זיצט נאָך אַלץ דער בײזער טאַטע,
הערט קײן זאַך ניט.
Der beyzer tate
Kinder tumlen
un der beyzer tate shlogt zey,
kinder veynen,
kinder vern mid un shlofn,
un der beyzer tate — shloft nit.
Ayngebogyn
zitst baym tish der beyzer tate.
Durkh di shoybn
krikht der vint un lesht dos lempl,
un dos lempl vert farloshn.
Ikh shlof oykh nit,
ikh — der shtilster fun di kinder,
oyf mayn ponim
fil ikh nokh dem tatns finger,
veyn ikh, shtil far zikh in kishn.
Plutslung her ikh
aza tunklen shvern otem —
emets poyzet,
tapt mit finger in der fintster,
vil ikh shrayen — un ikh ken nit.
Tu ikh zikh tsefin,
un di tseyner mayne klapn.
Un es helft nit —
loz ikh iber ale kinder,
shpring arop un vil antloyfn.
In der fintster
tref ikh nit di tir un blondzhe.
Ver geshtroykhlt,
klap zikh op un fal anider
mitn kop antkegn tatn.
Ayngebogyn
zitst nokh alts der beyzer tate,
hert keyn zakh nit.
The Angry Father
Children make noise
and the angry father beats them,
children cry,
children grow tired and sleep,
and the angry father — does not sleep.
Bent over
sits at the table the angry father.
Through the windows
creeps the wind and puts out the lamp,
and the lamp becomes extinguished.
I too don't sleep,
I — the quietest of the children,
on my face
I still feel the father's finger,
I cry, quietly to myself in the pillow.
Suddenly I hear
such a dark heavy breath —
someone pauses,
gropes with fingers in the darkness,
I want to scream — and I cannot.
I begin to feel around,
and my teeth chatter.
And it doesn't help —
I leave behind all the children,
jump down and want to run away.
In the darkness
I cannot find the door and wander.
I stumble,
knock myself and fall down
with my head against father.
Bent over
still sits the angry father,
hears nothing.
Page 14. "Der beyzer tate" (The Angry Father) is a powerful autobiographical poem depicting childhood abuse and fear. The father's brooding silence and violence, the child's terror in the dark, and the desperate failed escape attempt create a haunting portrait of domestic trauma. This reflects Leivick's difficult childhood in Igumen (now Cherven, Belarus).
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions