די רו קעכלט דעם פּרצוף פֿון סתירה,
Rest tickles the face of contradiction,
Work 303 of 440
Page 360. 'A zeoung' (A Vision) conclusion: shocking inversions. 'Di ru kekhlt dem partsuf fun stire' (rest tickles the face of contradiction — Hebrew 'stire'). A worm eats happiness's heart. The stable dog roams the house while 'der virt hengt... oyf a shtrik' (the host hangs on a rope). Poison caresses golden bowls. A hungry child's swollen body 'shlogt op a regenboyg oyf a shvartser vant' (casts a rainbow on a black wall) — beauty amid horror. 'Mayne reyd mayne dine' (My Words My Thin Ones): words bloom on 'tseshpoltene... lipn' (split lips). The cry of 'grober sinah' (crude hatred — Hebrew 'sinah') no longer binds. Let tornness be more torn, fly apart, rain down on blooming silences. Tortured, desecrated words perceive their own rising. 'Yontev' (Holiday — Hebrew) begins: ready for 'der letstn yontev' (the last holiday), needing only to put on the new suit — death approached as festive occasion.
די רו קעכלט דעם פּרצוף פֿון סתירה,
אַ וואָרעם עסט דאָס האַרץ פֿון גליק!
דער הונט פֿון שטאַל קריכט אָרום אין דירה,
און דער ווירט הענגט אין שטאַל אויף אַ שטריק.
עס צערטלט זיך סם אויף גאָלדענע שאָלן.
און ברויט קרישלט זיך פֿון אַ טויטער האַנט:
און אַ קינדס גוף, פֿון הונגער געשוואָלן,
שלאָגט אָפּ אַ רעגנבויגן אויף אַ שוואַרצער וואַנט.
מײַנע רייד מײַנע דינע
בליט, בליט, מײַנע רייד, מײַנע דינע
אויף צעשפּאָלטענע אַרונטערהענגענדיקע ליפּן:
מײַן צעריסענער געשריי פֿון גראָבער שׂנאה
וויל זיך מער ניט בינדן און ניט קניפּן.
די צעריסנקייט זאָל זײַן נאָך מער צעריסן,
זאָל עס פֿליען אויפֿן ווינט, פֿונאַנדערפֿליען,
זאָל עס קומען ווי אַ שפּריי־רעגן באַגיסן
מײַנע שטילקייטן, וואָס הייבן אָן צו בליען.
ווערטער אויסגעפֿײַניקטע אין וויסטער מאַטער,
אויסגעשענדיקטע: — הייבט אָן פֿאַרנעמען
אײַער אויפֿקום אײַער אייגענעם, דעם פֿלאַטער
פֿון די נײַע ריחות אײַערע און נעמען.
דורך די גאָלדענע סוף־טאָגעדיקע זיפֿן
זיפֿ איך דורך די רעשטלעך פֿון מײַן שׂנאה:
אויף צעשפּאָלטענע אַרונטערהענגענדיקע ליפּן
בליען, בליען מײַנע רייד, מײַנע דינע.
יום־טוב
איך בין שוין גרייט פֿאַרן לעצטן יום־טוב,
אויך דער יום־טוב איז גרייט פֿאַר מיר:
איך דאַרף נאָר מײַן נײַעם אָנצוג אָנטאָן
און אַרויסגיין פֿאַר דער שוועל פֿון מײַן טיר.
Di ru kekhlt dem partsuf fun stire,
a vorem est dos harts fun glik!
Der hunt fun shtal kriht arum in dire,
un der virt hengt in shtal oyf a shtrik.
Es tsertlt zikh sam oyf goldene sholn.
Un broyt krishlt zikh fun a toyter hant:
un a kinds guf, fun hunger geshvoln,
shlogt op a regenboyg oyf a shvartser vant.
Mayne reyd mayne dine
Blit, blit, mayne reyd, mayne dine
oyf tseshpoltene arunterhengendike lipn:
mayn tserisener geshrey fun grober sinah
vil zikh mer nit bindn un nit knipn.
Di tserisnkayt zol zayn nokh mer tserisn,
zol es flien oyfn vint, funanderflin,
zol es kumen vi a shpray-regn bagisn
mayne shtilkaytn, vos heybn on tsu blien.
Verter oysgefeyniktе in vister mater,
oysgeshendikte: — heybt on farnemen
ayer oyfkum ayer eygenem, dem flater
fun di naye reynes ayere un nemen.
Durkh di goldene sof-togedike zifn
zif ikh durkh di reshtlekh fun mayn sinah:
oyf tseshpoltene arunterhengendike lipn
blien, blien mayne reyd, mayne dine.
Yontev
Ikh bin shoyn greyt farn letstn yontev,
oykh der yontev iz greyt far mir:
ikh darf nor mayn nayem ontsug onton
un aroysgeyn far der shvel fun mayn tir.
Rest tickles the face of contradiction,
a worm eats the heart of happiness!
The stable dog crawls around in the apartment,
and the host hangs in the stable on a rope.
Poison caresses itself on golden bowls.
And bread crumbles from a dead hand:
and a child's body, swollen from hunger,
casts a rainbow on a black wall.
My Words My Thin Ones
Bloom, bloom, my words, my thin ones
on split drooping lips:
my torn cry of crude hatred
no longer wants to bind and tie.
Let the tornness be yet more torn,
let it fly on the wind, fly apart,
let it come like a spray-rain to pour
over my silences, which begin to bloom.
Words tortured in wild torment,
desecrated: — begin to perceive
your own rising, the flutter
of your new fragrances and names.
Through the golden end-of-day sifts
I sift through the remnants of my hatred:
on split drooping lips
bloom, bloom, my words, my thin ones.
Holiday
I am already ready for the last holiday,
also the holiday is ready for me:
I need only put on my new suit
and step out before the threshold of my door.
Page 360. 'A zeoung' (A Vision) conclusion: shocking inversions. 'Di ru kekhlt dem partsuf fun stire' (rest tickles the face of contradiction — Hebrew 'stire'). A worm eats happiness's heart. The stable dog roams the house while 'der virt hengt... oyf a shtrik' (the host hangs on a rope). Poison caresses golden bowls. A hungry child's swollen body 'shlogt op a regenboyg oyf a shvartser vant' (casts a rainbow on a black wall) — beauty amid horror. 'Mayne reyd mayne dine' (My Words My Thin Ones): words bloom on 'tseshpoltene... lipn' (split lips). The cry of 'grober sinah' (crude hatred — Hebrew 'sinah') no longer binds. Let tornness be more torn, fly apart, rain down on blooming silences. Tortured, desecrated words perceive their own rising. 'Yontev' (Holiday — Hebrew) begins: ready for 'der letstn yontev' (the last holiday), needing only to put on the new suit — death approached as festive occasion.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions