אַ ליבשאַפֿט ווי פֿײַער הייס
A love like fire hot
Work 316 of 440
Page 373. 'Ikh veys' conclusion: 'a libshaft vi fayer heys' (a love like fire hot) melts the listener's body. 'Di erd iz gelodn' (The Earth Is Laden) begins: earth laden with 'zangen un frukht' (songs and fruit). He sought the beloved on 'der shfe fun bodn' (the abundance of ground). No need to search — she stood ready 'mit tort un mit kukhn / baym valdikn floyt' (with cake and pastries at the forest gate). 'Honik fun vort' (honey of word) dripped from her palate. She stilled his hunger, said joyfully: 'bist haynt aza yunger' (you're so young today) — speak! He tries to speak, barely gets out a word; 'di shrek fun zikh sheydn' (the fear of parting) arrives. His head lowers, word falls. He becomes again 'vi a fremde geshtalt' (like a strange figure), living 'farshtelt' (disguised) — 'a geshtalt fun geshtomltn / fun a farfaynikter velt' (a figure of stammering from a tortured world).
אַ ליבשאַפֿט ווי פֿײַער הייס
צעשמעלצט דעם גוף פֿונעם הערער: —
איך ווייס, איך ווייס, איך ווייס, —
און איך ווייס נאָך עפּעס מערער.
די ערד איז געלאָדן
די ערד איז געלאָדן
מיט זאַנגען און פֿרוכט.
אויף דער שפֿע פֿון באָדן
האָב איך דיך געזוכט.
ניט באַדאַרפֿט גאָר זוכן —
ביסט געשטאַנען גרייט
מיט טאָרט און מיט קוכן
בײַם וואַלדיקן פֿלויט.
מיט גליק פֿון קומען,
מיט פֿרישקייט פֿון טאָרט —
האָט געטריפֿט פֿון דײַן גומען
האָניק פֿון וואָרט.
האָסט געשטילט מײַן הונגער,
און געזאָגט מיט פֿרייד:
— ביסט הײַנט אַזאַ יונגער,
נו זאָג עפּעס, רייד.
וויל איך נעמען ריידן,
זאָג אַרויס קוים אַ וואָרט: —
און די שרעק פֿון זיך שיידן
איז שוין דאָ אויפֿן אָרט.
מײַן קאָפּ נידערט,
מײַן וואָרט פֿאַלט; —
איך בין ווידער, ווידער,
ווי אַ פֿרעמדע געשטאַלט.
איך קען ניט באַהאַלטן
אַז איך לעב נאָך פֿאַרשטעלט, —
אַ געשטאַלט פֿון געשטאָמלטן
פֿון אַ פֿאַרפֿײַניקטער וועלט.
A libshaft vi fayer heys
tseshmeltst dem guf funem herer: —
ikh veys, ikh veys, ikh veys, —
un ikh veys nokh epes merer.
Di erd iz gelodn
Di erd iz gelodn
mit zangen un frukht.
Oyf der shfe fun bodn
hob ikh dikh gezukht.
Nit badarft gor zukhn —
bist geshtanen greyt
mit tort un mit kukhn
baym valdikn floyt.
Mit glik fun kumen,
mit frishkayt fun tort —
hot getrift fun dayn gumen
honik fun vort.
Host geshtilt mayn hunger,
un gezogt mit freyd:
— bist haynt aza yunger,
nu zog epes, reyd.
Vil ikh nemen reydn,
zog aroys koym a vort: —
un di shrek fun zikh sheydn
iz shoyn do oyfn ort.
Mayn kop nidert,
mayn vort falt; —
ikh bin vider, vider,
vi a fremde geshtalt.
Ikh ken nit bahaltn
az ikh leb nokh farshtelt, —
a geshtalt fun geshtomltn
fun a farfaynikter velt.
A love like fire hot
melts the body of the listener: —
I know, I know, I know, —
and I know yet something more.
The Earth Is Laden
The earth is laden
with songs and fruit.
On the abundance of the ground
I searched for you.
No need to search at all —
you stood ready
with cake and with pastries
at the forest gate.
With happiness of coming,
with freshness of cake —
honey of word
dripped from your palate.
You stilled my hunger,
and said with joy:
— you are so young today,
well say something, speak.
I want to start speaking,
bring out barely a word: —
and the fear of parting
is already here on the spot.
My head lowers,
my word falls; —
I am again, again,
like a strange figure.
I cannot hide
that I still live disguised, —
a figure of the stammered
of a tortured world.
Page 373. 'Ikh veys' conclusion: 'a libshaft vi fayer heys' (a love like fire hot) melts the listener's body. 'Di erd iz gelodn' (The Earth Is Laden) begins: earth laden with 'zangen un frukht' (songs and fruit). He sought the beloved on 'der shfe fun bodn' (the abundance of ground). No need to search — she stood ready 'mit tort un mit kukhn / baym valdikn floyt' (with cake and pastries at the forest gate). 'Honik fun vort' (honey of word) dripped from her palate. She stilled his hunger, said joyfully: 'bist haynt aza yunger' (you're so young today) — speak! He tries to speak, barely gets out a word; 'di shrek fun zikh sheydn' (the fear of parting) arrives. His head lowers, word falls. He becomes again 'vi a fremde geshtalt' (like a strange figure), living 'farshtelt' (disguised) — 'a geshtalt fun geshtomltn / fun a farfaynikter velt' (a figure of stammering from a tortured world).
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions