דו קוועלסט
Swell
Poem 26 of 95
דו קוועלסט
,דו קוועלסט, איך קוועל
,עס קוועלט אין אונדז דער גאָט
,וואָס מאַכט פון אַלץ אַ תל
.וואָס ווייס ניט פון פאַרבאָט
,קלאַפּ צו מײנע הענט
קלאַפּ צו מײנע פיס צו אַ קרויץ
,פאַרברען מיך, ווער פאַרברענט
.פאַרנעם מײן גאַנצן רייץ
,און לאָז מיך טיף פאַרשעמט
זויג אויס און וואַרף אַוועק
און ווער פאַרפרעמדט, פאַרפרעמדט
.אויף אַ באַזונדער וועג
Du kvelst
Du kvelst, ikh kvel,
Es kvelt in undz der Got,
Vos makht fun alts a Tel,
Vos veys nit fun Farbot.
Klap tsu mayne Hent,
Klap tsu mayne Fis tsu a Krayts
Farbren mikh, ver farbrent,
Farnem mayn gantsn Rayts.
Un loz mikh tif farshemt,
Zoyg oys un varf avek
Un ver farfremdt, farfremdt
Oyf a bazunder Veg.
Gush
You gush, I gush,
the god gushes within us,
who ruins everything,
who knows no prohibitions.
Nail my hands,
nail my feet to a cross,
burn me, be burned,
Behold my entire allure.
And leave me deeply ashamed,
drained out and thrown away
And become alienated, alienated
on a separate path.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions