Poem 77 of 95 · In the Hot Wind
ראָזעווע פעדים
Rozeve Fedim
Rose-colored Threads
ראָזעווע פעדים
,ווען אַן אומרו גנבֿ'ט זיך אַריין אין מיין האַרץ אין מיין הויז
,און איך געפין ניט קיין אָרט אין מיין הויז
דאַן, נעם איך פון ערגעץ אַרויס
אַ ווייסע, אַ קינדערשע קלייד
מיט ראָזעווע פעדים האַלב אויסגענייט
,און די ראָזעווע פעדים באַוועבן מיט שטילקייט מיין זעל
איך זיץ און איך ניי און די שטעך מיינע צייל
:און איך פרעג אין דער שטילקייט פון הויז
אָ, מיין שרעקנדיקע אומרו
? וואו באַהאַלטסטו זיך, וואו
ווען איך האַלט אין די הענט אָט די קינדערשע קלייד
מיט ראָזעווע פעדים האַלב אויסגענייט
,ראָזעווע פעדים שרעקן דיך, ווי זונשיין אַ מויז
! רואיק ווערט מיטאַמאָל אין מיין האַרץ אין מיין הויז
Rozeve Fedim
Ven an Umru ganvet zikh arayn in mayn Harts in mayn Hoyz,
Un ikh gefin nit keyn Ort in mayn Hoyz,
Dan, nem ikh fun ergets aroys
A vayse, a kindershe Kleyd
Mit rozeve Fedim halb oysgeneyt
Un di rozeve Fedim bavebn mit Shtilkeyt mayn Zel,
Ikh zits un ikh ney un di shtekh mayne tseyl
Un ikh freg in der Shtilkeyt fun Hoyz:
O, mayn shrekndike Umru
Vu bahalstu zikh, vu?
Ven ikh halt in di Hent ot di kindershe Kleyd
Mit rozeve Fedim halb oysgeneyt
Rozeve Fedim shrekn dikh, vi Zunshayn a Moyz,
Ruik vert mitamol in mayn Harts in mayn Hoyz!
Rose-colored Threads
When a restlessness steals into my heart in my home,
and I find no place in my house,
then, I take out from somewhere
a white, a child's dress
with rose-colored threads half embroidered
and the rose-colored threads weave with silence my soul,
I sit and I sew and count my stitches
and I ask in the silence of house:
ah, my frightening restlessness
where do you hide, where?
When I hold in my hands this child's dress
With rose-colored threads half embroidered
rose-colored threads frighten you, like sunshine a mouse,
suddenly it becomes calm in my heart in my house!
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions
The word English cannot carry
,און די ראָזעווע פעדים באַוועבן מיט שטילקייט מיין זעל
and the rose-colored threads weave with silence my soul,
shvaygn
Shvaygn is silence as a chosen act — a keeping-quiet, a withholding — not the mere absence of sound. A beloved’s shvaygn is something done to the speaker.