מײן מאַמע
My Mother
Poem 37 of 95
מײן מאַמע
,מײן מאַמע
,אַ צוויי און צוואַנציק יאָריקע
,אַן אַלמנה מיט צוויי קליינינקע קינדער געבליבן
,צנועת'דיק האָט זי באַשלאָסן צו קיינעם אַ ווײב מער ניט ווערן
,שטיל האָבן זיך אירע טעג און יאָרן געצויגן
.ווי פון אַ קאַרגן וואַקסענעם ליכט באַלויכטן
,מײן מאַמע איז צו קיינעם אַ ווײב ניט געוואָרן
,נאָר אַלע פילטעגיקע
פיליאָריקע, פילנאַכטיקע זיפצן
,פון איר יונגן און ליבנדן וועזן
,פון איר בענקנדיק בלוט
,האָב איך מיט מײן קינדערשן האַרצן פאַרנומען
.טיף אין זיך אײנגעזאַפט
און מײן מאַמעס פאַרבאָרגענע זודיקע בענקשאַפט
,האָט זיך, ווי פון אַן אונטערערדישן קוואַל
.פרײ אין מיר אויסגעגאָסן
,איצט שפּריצט פון מיר אָפּ
,מײן מאַמעס זודיקער, הייליקער
.טיף־פאַרבאַהאַלטענער באַגער
Mayn Mame
Mayn Mame,
a tsvey un tsvantsik yorike,
an Almone mit tsvey kleynike Kinder geblibn,
tsnuesdik hot zi bashlosn tsu keynem a Vayb mer nit vern,
shtil hobn zikh ire Teg un Yorn getsoygn,
vi fun a kargn vaksenem Likht baloykhtn.
Mayn Mame iz tsu keynem a Vayb nit gevorn,
nor ale filtegike,
filyorike, filnakhtike Ziftsn
fun ir yungn un libndn Vezn,
fun ir benkendik Blut,
hob ikh mit mayn kindershn Hartsn farnumen,
tif in zikh ayngezapt.
Un mayn Mames farborgene zudike Benkshaft
hot zikh, vi fun an untererdishn Kval,
fray in mir oysgegosn.
Itst shpritst fun mir op,
mayn Mames zudiker, heyliker,
tif-farbahaltener Bager.
My Mother
My mother,
at twenty-two years old,
left a widow with two tiny children,
chastely resolved to become no one's wife again,
quietly her days and years stretched on,
as if illuminated by a far-off waxen candle.
My mother became no one's wife,
but all the many-dayed,
many-yeared, many-nighted sighs
from her young and loving being,
from her longing blood,
I absorbed with my childish heart,
deeply soaking it in.
And my mother's hidden, seething longing
has, like from an underground spring,
freely poured out in me.
Now it sprays off from me,
my mother's seething, holy,
deeply-hidden desire.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions