אַ מיידל
A Girl
Poem 68 of 95
אַ מיידל
— איר ווייסער האַלדז און איר געזיכט
,אַזאַ קאָנטראַסט
,שלעכטע בלוט און אָפּגענאַרטע האָפנונג אויף ליבע
,האָבן צייכנס אויסגעקריצט אויף איר געזיכט
,און עס פאַרגעלט
נאָר עס בלענדעט נאָך מיט פרישער ווייסקייט
.איר אומבאַרירט לייב
,גלייך ווי אַ רויז, וואָס וועלקט שוין אויף די ברעגן
,נאָר ווייטער פון די ברעגן איז עס סאַמעט ראָז
,אַלץ פאַרפומירנדיקער, אַלץ סאַמעטענער, ראָזער
וואָס נענטער צו דעם קוואַל
.פון מוטערלעכן גאָלד
A Meydl
Ir vayser Haldz un ir Gezikht —
Aza Kontrast,
Shlekhte Blut un opgenarte Hofenung oyf Libe,
Hobn Tsaykhns oysgekritst oyf ir Gezikht,
Un es fargelt,
Nor es blendet nokh mit frisher Vayskayt
Ir umbarirt Layb.
Glaykh vi a Royz, vos velkt shoyn oyf di Bregn,
Nokh vayter fun di Bregn iz es samet roz,
Alts parfumirndiker, alts sametener, rozer,
Vos nenter tsu dem Kval
Fun muterlekhn Gold.
A Girl
Her white neck and her face —
such a contrast,
bad blood and lost hope for love
have carved signs upon her face,
and yellowed it,
yet it still dazzles with fresh whiteness
her undisturbed body.
Like a rose that's already wilting on the edges,
yet further from the edges it is purely pink,
ever more perfumed, ever more pure, more rosy,
the closer to the source
of motherly gold.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions