וצ
VI
Work 418 of 440
Pages 491-492. Continuation of 'Spinoze' — Section VI: 'Midber' (Desert — Hebrew). Bows to desert. Sand burns through eyes, 'dorn' (thorn) stabs through knees. Came briefly, should stay long. Not 'roye' (worthy — Hebrew 'ra'uy') for 'eybikn shtumen' (eternal muteness) to replace song. Still in 'rshus' (domain — Hebrew 'reshut') of 'glustung un tsiter' (lust and trembling), of eyes, lips, step, 'khoymer' (matter — Hebrew 'chomer'), 'shefa' (abundance — Hebrew), 'hamer un aker un shnit' (hammer, plow, cut). Sees 'egul' (circle — Hebrew 'igul') closing around. Each day like door with 'rigl' (bolt). Head pushed into circle 'vi in a knup fun a shtrik' (like noose of rope). Night rocks 'vi a vigl' (like cradle). Section VII: 'Tung' (action) must be 'nes' (miracle — Hebrew). Through 'moyer un shleser' (wall and locks). Prayer 'farges' (forget) is great — but 'gedenk' (remember) greater. Desert mysticism; memory ethics. Continuation of 'Spinoze': earth loaded with 'kraft un likht' (power and light). 'Geburtn' (births) tear from innards. 'Grezl' (blade of grass) sprouts with 'freyd fun flikht' (joy of duty). Count grasses, count joys. 'Aker' (plow) digs deep. One 'vaserotropn' (water drop) has fullness of drink. One 'oyfgeshmekhlt vort' (smiled-upon word) — fullness of 'baglikung' (happiness). 'Bashtrof' (punished) many times. Own 'inkvizitsye' (inquisition). Sweet punishment for 'eyn borir' (one touch), 'getserlt' (caressed). Wants to be plowed 'fun same ni' (from very beginning). 'Pantser' (armor) fall away. Calls like earth in May. 'Gebentshter flantser' (blessed planter — 'gebentsht' Hebrew/Yiddish). Section VIII: 'Mentsh gegarter' (Girded Man). 'Raytser, gantser' (rider, whole). My 'festung, shuts un pantser' (fortress, shield, armor) — echoes 'Ben-Yishis reyd' (Ben-Jesse's words = David's Psalms, Ps. 18:2). Brings 'ru' (rest). From 'tol fun angstn' (valley of fears — Ps. 23), hand reaches. Psalm-like address to beloved/God.
וצ
מדכר
צ דיר, מדבר, מיין וואַרט. וויל איך נייגן
מיין קאָפ איז גענייגט. סיר ווי-
דער טרוקענער זאָמד ברענט אַדורך די אויגן,
דער דאָרן שטעכט דורך די קני.
אויף אַ קורצער וויילע צו דיר געקומעןי
וואַָלט קומען באַדאַרפט אויף לאַנג :
בין איך אַלץ נאַך ניט ראוי אויף אייביקן שטומען
פּאַרבייטן דזמס געדאַכטע געזאַנג.
בין נאָך אָלֶץ אין רשות פון גלוסטונג און ציטער
פון אויגן, פון ליפן, פון טריט,
פון חומר פון זאַכן, פון שפע און גיטער,
פון האַמער און אַקער און שניט.
איך נעם אָבער זען שוין דעם גאַנצן עגול,
וואָס שליסט זיך צונויף אָרוּם. מיר,
יעדער טאַג -- ווי אַ טיר מיט אַן אייגענעם ריגל,
און פּאַרריגלטער ווערט יעדע טיר.
מיין קאָפ רוק איך אָרִיין אין גרויסן עגול
אַזוי ווי אין אַ קנופ פון אַ שטריק,
און נאַכט קומט אָן און וויגט מיך ווי אַ וויגל,
אַהין און אַהער און צוריק.
ווצ
מכ
צ' זעסטו ניט, אַז טואונג דאַרף זיין נס,
מיט האַָרץ און קאָפ --- דורך מויער און דורך שלעסער :ו
ווי גרויס עס איז ניט דאס געבעט: פּאַרגעס, --
איז דאס געבעט: געדענק -- גאַך גרעסער.
1
1.08
די ערד איז אָנגעלאָדן היינט מיט קראַפט און ליכט,
געבורטן רייסן זיך פון אירע אינגעוויידן,
אַיעדעס גרעזל שפראַצט מיט פרייד פון פליכט,
היינט גיי צייל איבער אַלע גראָזן -- אַל"ע פריידן!
אַז אַקער גראָבט זיך אין אַ בייט מיט טיפן זונק.
און שיכטן וואַרפן זיך ווי גלידער אין אַנטציקונג :
איין וואַסערטראָפּן טראגט אין זיך די פולקייט פון א טרונק,
איין אויפגעשמייכלט וואָרט --- די פולקייט פון באַגליקונג.
שוין וויפיל מל געווען באַשטראָפט, און וויפיל מאֶל
אין אייגענער אינקוויזיציע זיך געפערטלט ;
ס'איז זיס די שטראֶף און לייכט דער שווערסטער עול
פּאַר איין באָריר, פּאַר איין מאָל זיין געצערטלט.
כ'וויל נמְכאַמאָל געאַקערט זיין פון סאַמע ניא --
אָ. פּאַל אַראֶפ פון מיר, פּאַרשטייפטער פּאַנצער ז --
איך רוף צו דיר ווי ס'רופט די ערד אין מאִי,
גראָב טיף אין מיר דיין בליק, געבענטשטער פלאַנצער.
וווץ
מענטש געגאַרטער
[ענטש געגאַרטער, רייצער, גאָנצער,
אויסגעטיילטער אין מיין פרייד; --
,-- דו מיין פעסטונג, שוץ און פּאַנצער -- ->
זאָג איך נא בן"ישיס רייד.
ברענגסט מיר רו פון גרינע לאַנעז.
טרינקסט מיך אֶן פון פרישן קוואַל,
שטעלסט צוריק אויף מיינע שפּאַנען
ווען איך שטרויכל, ווען איך פּאֶל.
אַז איך קום אין טאַל פון אַנגסטן.
און עס קלעמט מיך איין דער טויטי --
אויך אַהין דיין האַנט דערלאַנגסטו
און דיין טרייסט אַהין דערגייט.
VI
Midber
Tsu dir, midber, mayn vart vil ikh neygn.
mayn kop iz geneygt, mir vi —
der trukener zamd brent adurkh di oygn,
der dorn shtekht durkh di kni.
Oyf a kurtser vayle tsu dir gekumen,
volt kumen badarf oyf lang:
bin ikh alts nokh nit roye oyf eybikn shtumen
farbaytn dos gedakhte gezang.
Bin nokh alts in rshus fun glustung un tsiter
fun oygn, fun lipn, fun trit,
fun khoymer fun zakhn, fun shefa un giter,
fun hamer un aker un shnit.
Ikh nem ober zen shoyn dem gantsn egul,
vos shlist zikh tsunoyf arum mir,
yeder tog — vi a tir mit an eygenen rigl,
un farrriglter vert yede tir.
Mayn kop ruk ikh arayn in groysn egul
azoy vi in a knup fun a shtrik,
un nakht kumt on un vigt mikh vi a vigl,
ahin un aher un tsurik.
VII
Tsi zeystu nit, az tung darf zayn nes,
mit harts un kop — durkh moyer un durkh shleser:
vi groys es iz nit dos gebet: farges, —
iz dos gebet: gedenk — nokh greser.
Di erd iz ongelodn haynt mit kraft un likht,
geburtn raysn zikh fun ire ingeveyd,
ayedes grezl shprotst mit freyd fun flikht,
haynt gey tseyl iber ale grozn — ale freydn!
Az aker grobt zikh in a bayt mit tifn zunk,
un shikhtn varfn zikh vi glider in antsikung:
eyn vaserotropn trogt in zikh di fulkeyt fun a trunk,
eyn oyfgeshmekhlt vort — di fulkeyt fun baglikung.
Shoyn vifl mol geven bashtrof, un vifl mol
in eygener inkvizitsye zikh gefertlt;
s'iz zis di shtrof un laykht der shverster ol
far eyn borir, far eyn mol zayn getserlt.
Kh'vil nokhamol geakert zayn fun same ni —
o, fal arop fun mir, farshtayfter pantser! —
ikh ruf tsu dir vi s'ruft di erd in May,
grob tif in mir dayn blik, gebentshter flantser.
VIII
Mentsh gegarter
Mentsh gegarter, raytser, gantser,
oysgeteyltter in mayn freyd; —
— du mayn festung, shuts un pantser — —
zog ikh nokh Ben-Yishis reyd.
Brengst mir ru fun grine lanes,
trinkst mikh on fun frishn kval,
stelst tsurik oyf mayne shpanen
ven ikh stroykhl, ven ikh fal.
Az ikh kum in tol fun angstn,
un es klemt mikh ayn der toyt; —
oykh ahin dayn hant derlangstu
un dayn treyst ahin dergeyt.
VI
Desert
To you, desert, I want to bow my watch.
my head is bowed, to me like —
the dry sand burns through my eyes,
the thorn stabs through my knees.
Come to you for a short while,
should have come for long:
I am still not worthy for eternal muteness
to exchange the expected song.
Still all in the domain of lust and trembling
of eyes, of lips, of step,
of matter of things, of abundance and goods,
of hammer and plow and cut.
But I begin to see the whole circle,
that closes together around me,
every day — like a door with its own bolt,
and more locked becomes every door.
My head I push into the great circle
as if into a knot of a rope,
and night comes and rocks me like a cradle,
here and there and back.
VII
Don't you see that action must be miracle,
with heart and head — through wall and through locks:
however great the prayer: forget, —
the prayer: remember — is even greater.
The earth is loaded today with power and light,
births tear from its innards,
every blade of grass sprouts with joy of duty,
today go count all the grasses — all the joys!
When the plow digs into a ridge with deep sink,
and layers throw themselves like limbs in ecstasy:
one water drop carries in itself the fullness of a drink,
one smiled-upon word — the fullness of happiness.
How many times been punished, and how many times
in one's own inquisition tortured;
sweet is the punishment and light the heaviest yoke
for one touch, for one time being caressed.
I want to be plowed again from the very beginning —
oh, fall away from me, stiffened armor! —
I call to you as the earth calls in May,
dig deep in me your gaze, blessed planter.
VIII
Girded Man
Girded man, rider, whole one,
apportioned in my joy; —
— you my fortress, shield and armor — —
I say after Ben-Yishi's words.
You bring me rest from green lanes,
you water me from fresh spring,
you set me back on my strides
when I stumble, when I fall.
When I come to valley of fears,
and death squeezes me; —
also there your hand you reach
and your comfort arrives there.
Pages 491-492. Continuation of 'Spinoze' — Section VI: 'Midber' (Desert — Hebrew). Bows to desert. Sand burns through eyes, 'dorn' (thorn) stabs through knees. Came briefly, should stay long. Not 'roye' (worthy — Hebrew 'ra'uy') for 'eybikn shtumen' (eternal muteness) to replace song. Still in 'rshus' (domain — Hebrew 'reshut') of 'glustung un tsiter' (lust and trembling), of eyes, lips, step, 'khoymer' (matter — Hebrew 'chomer'), 'shefa' (abundance — Hebrew), 'hamer un aker un shnit' (hammer, plow, cut). Sees 'egul' (circle — Hebrew 'igul') closing around. Each day like door with 'rigl' (bolt). Head pushed into circle 'vi in a knup fun a shtrik' (like noose of rope). Night rocks 'vi a vigl' (like cradle). Section VII: 'Tung' (action) must be 'nes' (miracle — Hebrew). Through 'moyer un shleser' (wall and locks). Prayer 'farges' (forget) is great — but 'gedenk' (remember) greater. Desert mysticism; memory ethics. Continuation of 'Spinoze': earth loaded with 'kraft un likht' (power and light). 'Geburtn' (births) tear from innards. 'Grezl' (blade of grass) sprouts with 'freyd fun flikht' (joy of duty). Count grasses, count joys. 'Aker' (plow) digs deep. One 'vaserotropn' (water drop) has fullness of drink. One 'oyfgeshmekhlt vort' (smiled-upon word) — fullness of 'baglikung' (happiness). 'Bashtrof' (punished) many times. Own 'inkvizitsye' (inquisition). Sweet punishment for 'eyn borir' (one touch), 'getserlt' (caressed). Wants to be plowed 'fun same ni' (from very beginning). 'Pantser' (armor) fall away. Calls like earth in May. 'Gebentshter flantser' (blessed planter — 'gebentsht' Hebrew/Yiddish). Section VIII: 'Mentsh gegarter' (Girded Man). 'Raytser, gantser' (rider, whole). My 'festung, shuts un pantser' (fortress, shield, armor) — echoes 'Ben-Yishis reyd' (Ben-Jesse's words = David's Psalms, Ps. 18:2). Brings 'ru' (rest). From 'tol fun angstn' (valley of fears — Ps. 23), hand reaches. Psalm-like address to beloved/God.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions