לייקוואָד
Lakewood
Work 309 of 440
Page 366. 'Leykuud' (Lakewood) — the New Jersey resort town. Among 'zate mentshn' (satiated people) on satiated streets, the speaker longs for 'hunger fun di vos hasn' (hunger of those who hate) — to not be himself. 'Shrek farn toyt' (fear of death) has dragged him to comfort; like toppling thrones, he wants to topple 'di fule tishn' (the full tables). Death revels at balls, plays cards, 'shikert un lakht' (drinks and laughs), while 'lebn — mayn shvester' (life — my sister) is silent. He pleads: take me to a 'keler a fustn' (empty cellar), lay me on a hard board. He'll speak in 'gelayterte glustn' (purified desires). Let his body sharpen 'vi es sharft zikh shtol' (as steel sharpens). 'Der elnt est mikh... mit zibn mayler' (loneliness devours me with seven mouths) amid saxophones. He longs for 'shteyner in fentster' (stones in windows) — to be 'a shteyn fun bunt' (a stone of rebellion).
לייקוואָד
זאַטע מענטשן אויף נאָך זאַטערע גאַסן
ביימער וויקלען זיך אין אייביקגרין:
ווי עס בענקט זיך מיר נאָך הונגער פֿון די וואָס האַסן,
כּדי אַליין ניט צו זײַן דער וואָס איך בין.
שרעק פֿאַרן טויט האָט מיך פֿאַרשלעפּט אַהערצו
צו גערוימע חדרים, צו וואַרעמער זאַט,
ווי מען שטירצט טראָנען, אַזוי ווילט זיך מיר שטירצן
אָט די פֿולע טישן, אָט דאָס ווייכע בעט.
טויט — באַגלייטער מײַנער — הוליעט אויף בעלער,
ער שפּילט אין קאָרטן, שיכּורט און לאַכט,
עס צינדן זיך בעכער, עס ברעכן זיך טעלער: —
און לעבן — מײַן שוועסטער — אין עלנטקייט שווײַגט.
אָ שוועסטער — לעבן מײַנס — ניט שווײַג, ניט פֿאַרשעם מיך,
איך בין איבערגעוועלטיקט אַליין פֿון האַס:
קום אַרײַן, מײַן שוועסטער, קום אַרײַן און נעם מיך:
און טראָג מיך אַוועק אויף אַן עלנטער גאַס.
טראָג מיך אַרײַן אין אַ קעלער אַ פֿוסטן,
לייג מיך אַוועק אויף אַ האַרטער ברעט:
איך וועל ריידן צו דיר, אין געלײַטערטע גלוסטן,
אַזוינע רייד, ווי נאָך קיינמאָל גערעדט.
ווי עס שאַרפֿט זיך שטאָל, אַזוי זאָל זיך שאַרפֿן
אָן דער האַרטקייט פֿון ברעט און שטיין מײַן גוף:
און ווען דו וועסט מיך דאַרפֿן, צום לעצטן מאָל דאַרפֿן
זאָל איך גרייט זײַן מיט פֿרייד בײַם מינדסטן רוף.
דער עלנט עסט מיך הײַנט מיט זיבן מײַלער
צווישן טענץ און שפּיגלען און סאַקסאָפֿאָנען:
און וויפֿיל איך אַנטלויף ניט פֿונעם אויג פֿון פֿאַרווײַלער, —
דורך ווענט און שלעסער ער גרײַפֿט מיך אָן.
די גרעסטע פּויק אויף דער שׂמחה דער קלענסטער,
עס פֿאָרט אין קאַרעטעס דאָס צעשטאָפּטע געזונט:
אָ, ווי איך בענק הײַנט נאָך שטיינער אין פֿענצטער,
און איך וויל זײַן אַליין — אַ שטיין פֿון בונט.
Leykuud
Zate mentshn oyf nokh zatere gasn
beymer viklen zikh in eybikgrin:
vi es benkt zikh mir nokh hunger fun di vos hasn,
kdey aleyn nit tsu zayn der vos ikh bin.
Shrek farn toyt hot mikh farshlepṭ ahertsu
tsu geroyme khadrim, tsu varemer zat,
vi men shtirtst tronen, azoy vilt zikh mir shtirtsn
ot di fule tishn, ot dos veykhe bet.
Toyt — baglayter mayner — hulyet oyf beler,
er shpilt in kortn, shikert un lakht,
es tsinden zikh bekher, es brekhn zikh teler: —
un lebn — mayn shvester — in elentkayt shvaygt.
O shvester — lebn mayns — nit shvayg, nit farshem mikh,
ikh bin ibergeveltikt aleyn fun has:
kum arayn, mayn shvester, kum arayn un nem mikh:
un trog mikh avek oyf an elenter gas.
Trog mikh arayn in a keler a fustn,
leyg mikh avek oyf a harter bret:
ikh vel redn tsu dir, in gelayterte glustn,
azoyne reyd, vi nokh keynmol geredt.
Vi es sharft zikh shtol, azoy zol zikh sharfn
on der hartkayt fun bret un shteyn mayn guf:
un ven du vest mikh darfn, tsum letstn mol darfn
zol ikh greyt zayn mit freyd baym mindstn ruf.
Der elnt est mikh haynt mit zibn mayler
tsvishn tents un shpiglen un saksofonon:
un vifl ikh antloyf nit funem oyg fun farvayler, —
durkh vent un shleser er grayft mikh on.
Di greste poyk oyf der simkhe der klenster,
es fort in karetes dos tseshtopte gezunt:
o, vi ikh benk haynt nokh shteyner in fentster,
un ikh vil zayn aleyn — a shteyn fun bunt.
Lakewood
Satiated people on even more satiated streets
trees wrap themselves in evergreen:
how I long for the hunger of those who hate,
so as not to be myself the one I am.
Fear of death has dragged me here
to spacious rooms, to warm satiation,
as one topples thrones, so I want to topple
these full tables, this soft bed.
Death — my companion — revels at balls,
he plays cards, drinks and laughs,
goblets light up, plates break: —
and life — my sister — in loneliness is silent.
O sister — my life — don't be silent, don't shame me,
I am overwhelmed alone by hate:
come in, my sister, come in and take me:
and carry me away to a lonely street.
Carry me into an empty cellar,
lay me down on a hard board:
I will speak to you, in purified desires,
such words, as never yet spoken.
As steel sharpens itself, so let sharpen
on the hardness of board and stone my body:
and when you will need me, need me for the last time
let me be ready with joy at the slightest call.
Loneliness devours me today with seven mouths
amid dances and mirrors and saxophones:
and however much I flee from the eye of the reveler, —
through walls and locks he reaches me.
The greatest drum at the smallest celebration,
stuffed health rides in carriages:
oh, how I long today for stones in windows,
and I want to be alone — a stone of rebellion.
Page 366. 'Leykuud' (Lakewood) — the New Jersey resort town. Among 'zate mentshn' (satiated people) on satiated streets, the speaker longs for 'hunger fun di vos hasn' (hunger of those who hate) — to not be himself. 'Shrek farn toyt' (fear of death) has dragged him to comfort; like toppling thrones, he wants to topple 'di fule tishn' (the full tables). Death revels at balls, plays cards, 'shikert un lakht' (drinks and laughs), while 'lebn — mayn shvester' (life — my sister) is silent. He pleads: take me to a 'keler a fustn' (empty cellar), lay me on a hard board. He'll speak in 'gelayterte glustn' (purified desires). Let his body sharpen 'vi es sharft zikh shtol' (as steel sharpens). 'Der elnt est mikh... mit zibn mayler' (loneliness devours me with seven mouths) amid saxophones. He longs for 'shteyner in fentster' (stones in windows) — to be 'a shteyn fun bunt' (a stone of rebellion).
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions