III
III
Work 254 of 440
Page 309. 'Ihumen' sections III-V continuation. Section III: 'Mir iz gut inmitn fun der vayser velt' (I feel good in the midst of the white world) — the winter landscape as comfort. His lips 'mer shoyn nit farshtelt' (no longer hidden), 'vayser emes' (white truth) rests on his words — the snow as truth. 'Skripendiker trot' (creaking step) under feet. 'Briderlekhe vayt' (brotherly distance) repeated — the moon calls back the same words. 'Vayser emes vi a kroyn / iber shtetl maynem, iber Ihumen' — white truth as crown over his birthplace. Section IV: 'Unter ayz, unter zibn hoytn' (under ice, under seven skins) — his 'fertsik yor' (forty years) lie buried like 'keplekh kroytn' (little cabbage heads) — pickled vegetables stored for winter. He throws his years 'iber dekher' (over rooftops) toward the moon, and the moon throws them back 'tsu a trep, tsu a brik' (to a stair, to a bridge). Section V begins: strange speech for all to hear.
III
מיר איז גוט אינמיטן פֿון דער ווייסער וועלט,
ווי דעם ווינט איז גוט.
מײַנע ליפּן זײַנען מער שוין ניט פֿאַרשטעלט,
אויף די ווערטער מײַנע ווײַסער אמת רוט.
ווײַסער אמת — אָט, אָט: —
אונטער מײַנע פֿיס דער סקריפּענדיקער טראָט.
ברידערלעכע ווײַט, ברידערלעכע ווײַט,
ביז צו דער לבֿנה הייב איך אויף מײַן קול,
און לבֿנה ענטפֿערט אָפּ צוריק און שרײַט:
ברידערלעכע ווײַט!
ברידערלעכע ווײַט!
ווײַסער אמת אינעם מויל פֿון גרויס און קליין,
ווײַסער אמת, וואָס איז מיך באַגעגענען געקומען,
ווײַסער אמת, ווי אַ קרוין
איבער שטעטל מײַנעם, איבער איהומען.
IV
אונטער אײַז, אונטער זיבן הויטן
ליגן מײַנע פֿערציק יאָר,
ווי פֿאַרוויקלטע, צונויפֿגעקנוילטע קעפּלעך קרויטן.
נו, איז וואָס, אַז יאָרן ליגן אין פֿאַרוויקל,
נו איז וואָס, אַז יאָרן ליגן ווי די קעפּ?
ברידערלעכע קעפּ, ברידערלעכע קעפּ,
כ'הייב אײַך אויף און וואַרף אײַך איבער דעכער:
ביז צו דער לבֿנה גיב איך אײַך אַ וואָרף,
און העכער און נאָך העכער:
און לבֿנה וואַרפֿט אײַך אָפּ צוריק
ווידער צו אַ טרעפּ, ווידער צו אַ בריק.
V
איך רייד אַזוינע מאָדנע רייד,
זאָלן הערן אַלע.
III
Mir iz gut inmitn fun der vayser velt,
vi dem vint iz gut.
Mayne lipn zaynen mer shoyn nit farshtelt,
oyf di verter mayne vayser emes rut.
Vayser emes — ot, ot: —
unter mayne fis der skripendiker trot.
Briderlekhe vayt, briderlekhe vayt,
biz tsu der levone heyb ikh oyf mayn kol,
un levone entfert op tsurik un shrayt:
Briderlekhe vayt!
Briderlekhe vayt!
Vayser emes inem moyl fun groys un kleyn,
vayser emes, vos iz mikh bagegenen gekumen,
vayser emes, vi a kroyn
iber shtetl maynem, iber Ihumen.
IV
Unter ayz, unter zibn hoytn
lign mayne fertsik yor,
vi farviklte, tsunoyfgeknoylte keplekh kroytn.
Nu, iz vos, az yorn lign in farvikl,
nu iz vos, az yorn lign vi di kep?
Briderlekhe kep, briderlekhe kep,
kh'heyb aykh oyf un varf aykh iber dekher:
biz tsu der levone gib ikh aykh a vorf,
un hekher un nokh hekher:
un levone varft aykh op tsurik
vider tsu a trep, vider tsu a brik.
V
Ikh reyd azoyne modne reyd,
zoln hern ale.
III
I feel good in the midst of the white world,
as the wind feels good.
My lips are no longer hidden,
on my words white truth rests.
White truth — here, here: —
under my feet the creaking step.
Brotherly distance, brotherly distance,
to the moon I raise my voice,
and the moon answers back and cries:
Brotherly distance!
Brotherly distance!
White truth in the mouth of great and small,
white truth that came to meet me,
white truth, like a crown
over my shtetl, over Ihumen.
IV
Under ice, under seven skins
lie my forty years,
like wrapped-up, coiled-together little cabbage heads.
So what if years lie wrapped up,
so what if years lie like the heads?
Brotherly heads, brotherly heads,
I lift you up and throw you over rooftops:
to the moon I give you a throw,
and higher and still higher:
and the moon throws you back
again to a stair, again to a bridge.
V
I speak such strange speech,
let everyone hear.
Page 309. 'Ihumen' sections III-V continuation. Section III: 'Mir iz gut inmitn fun der vayser velt' (I feel good in the midst of the white world) — the winter landscape as comfort. His lips 'mer shoyn nit farshtelt' (no longer hidden), 'vayser emes' (white truth) rests on his words — the snow as truth. 'Skripendiker trot' (creaking step) under feet. 'Briderlekhe vayt' (brotherly distance) repeated — the moon calls back the same words. 'Vayser emes vi a kroyn / iber shtetl maynem, iber Ihumen' — white truth as crown over his birthplace. Section IV: 'Unter ayz, unter zibn hoytn' (under ice, under seven skins) — his 'fertsik yor' (forty years) lie buried like 'keplekh kroytn' (little cabbage heads) — pickled vegetables stored for winter. He throws his years 'iber dekher' (over rooftops) toward the moon, and the moon throws them back 'tsu a trep, tsu a brik' (to a stair, to a bridge). Section V begins: strange speech for all to hear.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions