טרייסט
Comfort
Work 396 of 440
Page 463. New poem 'Treyst' (Comfort): carries 'dayn tser' (your sorrow — Hebrew 'tza'ar') in hands like a child. Through 'vegn fun loyter gefar' (paths of pure danger). From behind corners looks after, at 'shotn fun dayne trit' (shadow of your steps). Waits 'umzist' (in vain). 'Ver hot farhaltn mayn fraynt? — der toyt' (Who held back my friend? — death). Walks 'veg fun toyt' (path of death) — 'glaykhster rikht' (straightest direction). Comes 'gelaytert' (purified) to stand 'far dayn gezikht' (before your face — Hebrew 'panim'). When sees you there, still seeks. From 'heylikster... letster shoh' (holiest, last hour — Hebrew 'sha'ah'), wants a moment. No 'dreyste reyd' (bold words). Wants to 'oyfgeleyzt' (dissolve) in you. Life passes 'kedi oyfgeyn in dir vi a treyst' (to rise in you like comfort). Mourning poem; dissolution of self into other.
טרייסט
איך טראָג אויף די הענט דיין צער,
וי מען טראגט א קינד אויף די הענט:
דורך וועגן פון לויטער געפאַר
האָסטו זיך צו מיר דערקענט.
פון הינטער ווינקלען אַָרויס
קוק איך דיר נאֶך, און איך חיש --
איך קוק מיינע אויגן אויס
אויף דעם שאַטן פון דיינע טריט.
איך וואַרט אומזיסט היינט,
די גאַנצע נאָכט פאַרגייט ;
ווער האָט פּאַרהאַלטן מיין פרינט! --
פּאַרהאַלטן מיין פריינט האָט דער טויט.
גיי איך מיטן וועג פון טויט: --
דער וועג פון גלייכסטער ריכט,
איך קום געלייטערט און גרייט
צו שטיין פּאַר דיין געזיכט.
אַז איך קום און איך זע -- דו ביסט דאָ,
זוך איך נאַך אַלץ דיך וואו:
פון דער הייליקסטער, פון דער לעצטער שעה
אַ רגע אויך מיר טייל צו.
איך רעד ניט דרייסטע רייד,
כ'וויל ווערן אין דיר אויפגעלייזט,
מיין אייגן לעבן פּאַרגייט
כדי אויפגיין אין דיר ווי אַ טרייסט.
1
Treyst
Ikh trog oyf di hent dayn tser,
vi men trogt a kind oyf di hent;
durkh vegn fun loyter gefar
hostu zikh tsu mir derkent.
Fun hinter vinklen aroys
kuk ikh dir nokh, un ikh his —
ikh kuk mayne oygn oys
oyf dem shotn fun dayne trit.
Ikh vart umzist haynt,
di gantse nakht fargeyt;
ver hot farhaltn mayn fraynt? —
farhaltn mayn fraynt hot der toyt.
Gey ikh mitn veg fun toyt —
der veg fun glaykhster rikht,
ikh kum gelaytert un greyt
tsu shteyn far dayn gezikht.
Az ikh kum un ikh ze — du bist do,
zukh ikh nokh alts dikh vu;
fun der heylikster, fun der letster shoh
a rege oykh mir teyl tsu.
Ikh red nit dreyste reyd,
kh'vil vern in dir oyfgeleyzt,
mayn eygn lebn fargeyt
kedi oyfgeyn in dir vi a treyst.
Comfort
I carry in my hands your sorrow,
like one carries a child in hands;
through paths of pure danger
you came to know me.
From behind corners
I look after you, and I look —
I look out my eyes
at the shadow of your steps.
I wait in vain tonight,
the whole night passes;
who held back my friend? —
death held back my friend.
I walk the path of death —
the path of straightest direction,
I come purified and ready
to stand before your face.
When I come and see — you are there,
I still seek you where;
from the holiest, from the last hour
a moment also share with me.
I speak no bold words,
I want to dissolve in you,
my own life passes
in order to rise in you like a comfort.
Page 463. New poem 'Treyst' (Comfort): carries 'dayn tser' (your sorrow — Hebrew 'tza'ar') in hands like a child. Through 'vegn fun loyter gefar' (paths of pure danger). From behind corners looks after, at 'shotn fun dayne trit' (shadow of your steps). Waits 'umzist' (in vain). 'Ver hot farhaltn mayn fraynt? — der toyt' (Who held back my friend? — death). Walks 'veg fun toyt' (path of death) — 'glaykhster rikht' (straightest direction). Comes 'gelaytert' (purified) to stand 'far dayn gezikht' (before your face — Hebrew 'panim'). When sees you there, still seeks. From 'heylikster... letster shoh' (holiest, last hour — Hebrew 'sha'ah'), wants a moment. No 'dreyste reyd' (bold words). Wants to 'oyfgeleyzt' (dissolve) in you. Life passes 'kedi oyfgeyn in dir vi a treyst' (to rise in you like comfort). Mourning poem; dissolution of self into other.
← / → previous & next poem·1–4 toggle columns·hover a line to align all versions